Yollara hız kontrol kameralarının konması çok iyi oldu.

Hem, gece veya gündüz demeden, sıcak, soğuk, yağmurlu veya fırtınalı diyerek şikayette bulunmadan yollara çıkıp, sürücülerin sağ salim evlerine dönebilmeleri için görev yapan trafik polislerimizin “Pusu kuruyorlar” denilerek suçlanmaları son buldu, hem de sürücüler artık kurallara uymanın kendi menfaatleri için olduğunu öğrenmeye başladılar.

Genelde ülkemizde trafik kurallarına uyum, diğer ülkelere oranla daha yüksek. Karmaşa ve trafik kurallarına saygısızlık şimdilik diğer ülkelere kıyasla düşük.

Trafikte dolaşan araç sayısına oranla oluşan kaza sayısının grafiksel olarak gittikçe düşüyor olmasına, söz konusu hız kontrol kameralarının olumlu etkisinin çok olduğu inancı içindeyim.

En azından sürüşe bir disiplin getiriyor, sürücüleri de disipline sokuyor.

Hem parasal cezası ağır hem de puanlar gidiyor.

Sadece trafik polislerinin rastgele yolda durdurup yaptıkları denetimlerde kesilen cezaların ortalama sayısı haftalık 1118 adet. Denetim yapılıyor ve ceza kâğıdı sürücünün eline o anda tutuşturuluyor.

Ama trafik hız kontrol kameralarının tespit ettiği hız ihlallerinin cezaya dönüştürülmesi aşamasında alt yapı eksikliği nedeni ile ceza, aylar sonra sürücünün eline ulaşıyor ve sürücünün yaşamı da o andan itibaren darmadağın oluyor. Aslında gecikmeden dolayı oluşan bu haksızlık, aniden “Acımasız bir cezalandırma”ya dönüşüyor.

Amaç burada, sürücüyü acımasızca cezalandırmak mı, yoksa sürücüyü eğitmek mi?

Mevcut yöntemle oluşan ceza, sürücüyü disipline etmekten ve aynı kusuru bir daha işlememeyi öğretmekten öteye geçiyor ve maalesef sürücüyü hem acımasızca cezalandırıyor hem de ülkemizde toplu taşımacılığın yaygın olmaması nedeni ile sürücünün yaşamını alt üst ediyor.

Trafik hatası işlendikten sonraki makul sayılabilecek 10-15 gün içinde gelmeyen ceza ihbar kâğıdı, altışar veya sekizer aylık periyotlar içinde birikerek geliyor ve bir anda sürücünün eline dört tane, beş tane birden ceza kâğıdı tutuşturuluyor.

Sürücü hem çaresizlik içinde çırpınıyor, hem yüklü bir para cezası ödemek zorunda kalıyor, hem de ceza puanları bir anda üstü üste binip üst sınır olan yüz puanı geçince de sürüş ehliyetini kaybetmiş oluyor.

Resmi açıklamalara göre 1 Ocak-31 Aralık 2007′ye kadar olan 1 yıllık sürede, 2280 kişinin ehliyeti, alkollü araç kullanmaktan ve 100 ceza puanına ulaşmaktan dolayı iptal edilmiş.

Söz konusu bu 2280 kişi, toplu ulaşımın olmadığı ülkemizde, sürüş ehliyetinin iptal edildiği söz konusu üç ay içinde ne yaptı acaba. Ulaşım sorunlarını nasıl çözdü. Hiç düşünenimiz var mı?

Gerçekte yapılması gereken, trafik hız kontrol kameralarının tespit ettiği ihlalleri çok kısa bir zaman dilimi içinde sürücülere ulaştırmanın etkin bir yolunun bulunmasıdır.

Şimdilik bu sorun çözülemiyorsa, yapılacak yasal bir düzenleme ile trafik ihlalinin yapıldığı günden başlamak üzere onbeş gün içinde sürücüye ulaştırılamayan ihlaller için, para cezası aynen kalmak kaydı ile en fazla 5 puanlık bir cezanın kesilmesi olmalıdır.

Ayda bir kez trafik suçu işlemiş bir sürücünün ehliyetinin, 4 ay içinde aniden kendisine gönderilen 4 adet ceza ihbarı nedeni ile iptal edilmesi, hiçte olağan dışı bir gelişme değildir.

Günü gününe bu cezalar sürücüye iletilmiş olsaydı, sürücü daha birinci ihbardan sonra daha da dikkatli olmaya başlayacaktı ve belki de ikinci, üçüncü ve dördüncü trafik ihlalleri oluşmayacaktı, ehliyetini de kaybetmeyecekti.

Bence,  söz konusu ceza ihbar kâğıtlarının günü gününe sürücüye iletilebilmesi amacı ile toplu bir hareket başlatılmalıdır.

Mesela, hergün başbakana “Bir vatandaş olarak trafik ceza ihbar kağıtlarının günü gününe gönderilmesini talep ediyorum” içerikli bir e-mail göndermek bile toplu bir harekettir ve en azından vatandaşın duyduğu bir sıkıntıyı başbakan düzeyinde dile getirmektedir.

Başbakanımızın resmi e-mail adresi : info@kktcbasbakanlik.org