Terrorism, whether carried out individually or collectively, poses one of the greatest threats to international peace and security. Terrorism violates fundamental human rights, particularly the right to life, and can have no justification under any circumstances. It is an evil that strikes at the very core of democracy and civil society as well as economic and social development.

Turkey was among the very first to join the global coalition that has been mobilized. Turkey is of the opinion that terrorism cannot be associated with any religion, culture, geography or ethnic group. Terrorist organizations exist everywhere in the world; therefore, the fight against terrorism is the common fight of the civilized world.

The European Union has included the separatist terrorist organization the Kurdistan Workers’ Party (PKK) in its list of recognized terrorist organizations.

In the Official Journal of European Union, COUNCIL COMMON POSITION 2006/380/CFSP dated May 29, 2006, updating Common Position 2001/931/CFSP on the application of specific measures to combat terrorism and repealing Common Position 2006/231/CFSP in second part of the annex, under the title “2. GROUPS AND ENTITIES” included the PKK as a terrorist organization, ranking 24th on the list as “24. Kurdistan Workers’ Party (PKK), (a.k.a. KADEK; a.k.a. KONGRA-GEL)”

The EU member states proposed no support to individuals and organizations declared as terrorists and terrorist groups in this list.

The Greek Cypriot administration, contrary to this concept and list, have supported the PKK since 1976 and still stands behind them, giving all support possible in all aspects.

Recently, three protest meetings against Turkey took place in southern Greek Cyprus organized by the PKK office in Lefkosa (Nicosia).

One protest meeting was held in Lefkosa, another in Limassol and the third in Paphos with the permission of the Greek Cypriot administration.

The Greek Cypriot-PKK connection was first established by Dr. Vassos Lyssarides, the honorary president of the socialist Greek Cypriot party the Movement of Social Democrats (EDEK) and the former speaker of the Greek Cypriot Parliament, right after the Turkish intervention of 1974, with the motto “The enemy of my enemy is my friend.”

In this context, the following actions realized by the Greek Cypriot administration demonstrate a firm support for the PKK:

• Two PKK Offices,  Kurdistan National Liberation Front (ERNK), Kurdish Democratic People’s Unions (YDK),  Kurdistan Culture Association and terrorist camps were built in order to train PKK members.
• The Greek Orthodox Church invited the terrorist leader Abdullah Öcalan and provided him with a significant amount of cash funding.
• The Greek Cypriot administration gave permission to gun smugglers to use the sea ports of south Cyprus as transit points for the guns destined for the PKK and the wounded PKK terrorists treated in Greek Cypriot hospitals.
• There are allegations that the Greek Cypriot administration carried out those activities secretly after its accession to the EU, irrespective of the above-mentioned terrorist group’s listing.

• Institutes and terrorists supporting the PKK received support from Greek Cypriot nongovernmental organizations and the Greek Cypriot administration in terms of material and political assistance.
• When the terrorist leader Abdullah Öcalan was apprehended in Kenya he had a Greek Cypriot passport.

• Right after this incident, the House of Representatives of Greek Cyprus made decisions that condemned the arrest of the head terrorist and declared the continuation for the support given to the PKK, which is still valid.
• The Greek Cypriot national policy is that “Turkey is the common enemy of the Kurds and Greeks” and therefore “the enemy of my enemy is my friend” and the PKK should be supported in every way.

It is time for the EU to take the necessary legal steps against the Greek Cypriot administration for their support of an organization that sits on the official list of terrorist groups issued by the EU Council.

23 Ekim 2007 tarihinde T.C. Başbakanı R. T. Erdoğan’ın meslektaşı İngiltere Başbakanı Gordon Brown ile imzaladığı “Türkiye-Birleşik Krallık Stratejik Ortaklık Belgesi 2007/8”de yer alan Kıbrıslı Türkler ile ilgili 3.cü maddenin (tarafımdan yapılan) Türkçe çevirisi aynen “Kıbrıs Türklerine uygulanan izolasyonların sona erdirilmesine yardım etmek ve uluslararası toplumu bu yöndeki çabalarımıza ortak olması yönünde teşvik etmek” şeklindedir ve yoruma gerek bırakmayacak şekilde çok açık ifadelerle kaleme alınmıştır.

Bu maddeye ilaveten belgedeki diğer maddelerin içinde yer alan “İngiltere, AB ve Kıbrıslı Türkler arasında doğrudan ticari, ekonomik ve kültürel temasların teşviki için BM ve AB çerçevesinde ve ikili düzeyde çalışmak” ve “Kıbrıs Türk makamlarıyla üst düzey temasları sürdürmek” cümleleri de, İngiltere’nin dünyada oluşan yeni koşullar sonrası Kıbrıs ile ilgili politikasının değiştiğine dikkat çekmektedir.

AB’nin diğer lokomotifi olan Almanya’nın son aylar içinde Kıbrıs konusuna gösterdiği yaklaşım, geçmiş yıllarınkinden biraz farklı.
Eski Alman şansölyesi Gerhard Schröder’in Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetine gelecek olması, KKTC’den Almanya’ya giden Parlamenterlerin ve Başbakanın, KKTC’deki politik kimliklerine uygun bir şekilde karşılanmaları, Anmaya Federal Parlamentosunda aklına karar, Almanya’daki eyalet meclislerinin Kıbrıs Türk toplumu ile daha sıkı bir işbirliği içine girmeleri ve Kıbrıs sorununa gösterdikleri yaklaşım, Almanya’nın Kıbrıs konusuna gösterdiği yaklaşımın da değiştiğini ortaya koymaktadır.

Aynı paralelde ufak da olsa benzeri gelişmeler Avrupa Birliği ve Avrupa Parlamentosu içinde de göze çarpıyor.
AP içinde daha düne kadar yerleri olmayan Kıbrıslı Türk Milletvekillerin kafeteryada telefona en yakın masada otururken, günümüzde kendilerine çalışma odası verilmesi, bazı toplantılarda konuşma yapabilmeleri, AP içinde fotokopi ve benzeri hizmetleri alabilmeleri, görüşlerini yazılı veya sözlü olarak tüm AP milletvekillerine aktarabilmeleri kısa sayılacak bir zaman dilimi içinde gerçekleşmiş yeni gelişmelerdir.
AP’nin geçen hafta yayınlanan 27 maddelik Türkiye raporunda Kıbrıs sorununa kapsamlı bir çözüm bulunamamasından dolayı üzüntü duyulduğu belirtilmesi, adadaki her iki taraftan BM sürecine yapıcı yaklaşılması isteği ve Kıbrıs konusunda da “BM çerçevesinde AB Temel ilkeleri üzerine kurulu küresel bir çözüm bulunması” ifadelerinin yer alması ise Avrupa Birliğinin Kıbrıs konusunda Rumların ayak oyunlarından bıkıp usandığını ve Rumlar tarafından sırtına yüklenmek istenen Kıbrıs sorununa hiç bulaşmadan sorunu BM’ye aktarmak istediğini ortaya koymaktadır.
Avrupa Birliği’nin Kıbrıslı Türklerle siyasi temaslarını güçlendirmeyi hedeflediği ise artık kesin bir politik tanımlama.

Türkiye-Birleşik Krallık Stratejik Ortaklık Belgesi içinde 8 Temmuz 2006’da başlatılan Gambari sürecinin yer almaması ve BM Genel Sekreteri’nin Kıbrıs sorununa çözüm bulunması konusundaki iyi niyet misyonunun devam etmesi gerektiği şeklinde genel, belirsiz ve kesin olmayan bir tanım kullanılması ise bir tesadüf değil.
Bir kriptoloji uzmanı gibi Stratejik Ortaklık Belgesi ve İngiltere’nin son günlerdeki davranışı analiz edildiğinde, verilen mesajların açıkça Rumlara yönelik olduğu iyice ortaya çıkmaktadır.
Her ne kadar Kıbrıs Rum yönetimi, İngiliz hükümetinin Kıbrıs konusunda gösterdiği bu değişimi adadaki İngiliz Üslerine gösterdikleri tepkiye bağlasalar da, gerçek bu değil. Adadaki İngiliz üslerinin varlığı, Uluslar arası hukuka göre 1960 Kıbrıs Cumhuriyeti Anlaşmalarında taraf olan ve buna ilaveten de 1960 Garanti Antlaşmasında Garantör devletler olarak tanımlanan Türkiye, Yunanistan ve İngiltere arasında görüşülebilecek ve sonuçlandırılabilecek bir konu. Rumların, adada İngiliz üslerini istememeleri ve İngiltere’yi bu konuda tehdit etmeleri, sadece gülüp geçilebilecek politik bir mizah.

Bu son gelişmeler Kıbrıslı Rumlara çok güçlü bir mesaj içermektedir. Tabii anlarlarsa veya anlamak isterlerse.

“Gambari sürecini, bitip tükenmeyen bahanelerle ve Kıbrıslı Türklere yönelik hayali suçlamalarla sonu belli olmayan bir sürece sokup, adanın tanınan yegâne hükümeti olmak oyununu ilelebet sürdüremezsiniz” mesajıdır Rumlara gönderilen bu güçlü mesaj.

ABD’nin, BM’nin ve İngiltere’nin bir kez daha Rumların oyununa düşmek gibi bir niyetleri olmadığı kesin. Kıbrıs sorununu çözmek için son kez bir girişim daha yapmaya ve bu sefer Rumlara “Aba altından sopa göstermek” atasözümüze uygun bir davranış içine girmeye niyetliler.
Aba altındaki sopa, Rumlar daha masaya oturmadan Kıbrıslı Türkleri ve adanın kuzeyinde kurdukları Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ni aşamalı olarak siyaseten yükseltmek şeklinde gerçekleşecek.
Bu yükseltmenin başlangıcını, alt yapısı hazırlanmakta olan “Ticari ilişkiler, KKTC üniversitelerinin Bolonya süreci içine alınması ve Kıbrıslı Türklere Avrupa Parlamentosu’nun kapılarının açılması” oluşturacak.
Hedefleri ise Rumlara bu kez de adada çözüme mani olurlarsa, hem olacakları göstermek hem de 4 Mart 1964 tarihli BM kararı ile Kıbrıs’ın tanınan tek devleti olmak avantajını yitireceklerini hissettirmek.

Kısaca, bu yeni süreçte ya adada taraflar anlaşacak ve çözüm olacak, ya da adada iki ayrı uluslar arası tanınan devlet yaratılacak ve Kıbrıs sorununa elveda denilecek.

The Greek Cypriot-Kurdistan Workers’ Party (PKK) connection exists not only on a simple level and is not just a tiny connection to a Cypriot passport numbered C015198, valid 1995-2005 and issued to Kurdish terrorist leader Abdullah Öcalan under the fake name Lazaros Mavros. The latter actually is the founder of the Kurdish Solidarity Committee (KSC) in Cyprus.

When Apo — the Kurdish terrorist leader Öcalan — was captured by the Turkish counterterrorism team in Nairobi on Feb. 15, 1999 around 8:00 p.m., he was carrying a Greek Cypriot passport officially issued by the Immigration Office of the Ministry of Interior of the Greek Cypriot administration.

In Nairobi, he was accommodated in the residence of the Greek Embassy and was looked after by Maj. Savvas Kalenderidis of the EIP, the Greek intelligence agency.

Despite the Greek Cypriot side’s desperate denials of its role in this passport issue, its link with the PKK in particular and international terrorism in general has been proven with various reports, press articles and other official documents.

Indeed, not only the Greek Cypriot officials but also other non and semi-official figures and organizations have, at times been reported to be supporting and morally and materially harboring the PKK and other terror groups, such as the Armenian Secret Army for the Liberation of Armenia (ASALA). The prevailing mentality has always been “the enemy of my enemy is my friend.” That has finally backfired, as seen in the Kurdish violence against the Greeks in connection with the arrest of Apo and his subsequent repatriation to Turkey.

The Greek Cypriot-PKK connection was first established by Dr. Vassos Lyssarides, the honorary president of the socialist Greek Cypriot party the Movement of Social Democrats (EDEK) and the former speaker of the Greek Cypriot Parliament, right after the Turkish intervention of 1974, with the motto “the enemy of my enemy is my friend.”

With the financial backing of the Greek Cypriot administration he established terrorist camps in the Troodos Mountains of southern Cyprus in 1976 for the accommodation and training of ASALA and PKK terrorists to fight against Turkey.

Recently, the very same Dr. Vassos Lyssarides was sent to Damascus on an inducement mission to stop the ferry service from Famagusta to Lattakia, relying on his past cooperation with Syrian officials in PKK business. During his discussion with the new generation of Syrian officials, he was kindly turned down and showed out, when he hinted to disclose the old files if the ferry service from Famagusta to Lattakia was not banned.

He also acted as an advisor to the USSR during the Cold War era on the very important subject titled “NATO and the Strategy of NATO in the Eastern Mediterranean Region.” During one of the “anti-NATO” meetings held in Athens in 1976, he stated that “a medium similar to the Vietcong’s in Vietnam, against [the] US is already organized in Cyprus to wipe out the Turkish Cypriots from Cyprus.”

During the mid-1970s Lyssarides, the journalist Lazaros Mavros — the non-fictitious owner of Apo’s passport — and Theophilos Georghiades, the notorious Greek Cypriot narcotics smuggler, jointly established the KSC in Nicosia, the capital city of south Cyprus, with the aim of supporting and harboring the PKK in the Greek sector of the island.

By the end of the 1970s, in more than 30 camps in south Cyprus Greek, Greek Cypriot, Armenian and Kurdish terrorists, as well as terrorists from various other countries were under the training of Cuban, Libyan and Greek army officers.

Up until the present day no Greek Cypriot politician has ever labeled the PKK a terrorist organization.

Even Mr. Yiannis Kasulides, the DISY presidential candidate who promotes himself as a mild-mannered politician seeking a sustainable, peaceful solution on the island, made various statements lending official support to the PKK in their terrorist attacks against Turkish civilians and troops during his days as minister of foreign affairs, which clearly defined his perspective on Turkish Cypriots and the Turkish people.

Even today, the funding provided by the Greek Cypriot Orthodox Church to the PKK, the organizational activities of the KSC by non-Kurdish Greek Cypriot members, the funding of the printed material supporting PKK activities by the Greek Cypriot administration, the medical treatment and rehabilitation of PKK terrorists in Cypriot hospitals who were wounded during their attacks against Turks and official permits to campaign for the collection of funds to benefit the PKK in south Cyprus show and clearly prove the strong connection between the Greek Cypriots, the Greek Cypriot administration and the PKK.

The Turkish Cypriots are being forced by the international community to establish a joint state with the Greek Cypriots, who have harbored hostile feelings against Turks for centuries.

Somebody probably has pink dreams of a joint state in Cyprus under a unitary or a federal government umbrella, which in reality does not have a chance at survival. Two neighboring states in Cyprus is the inevitable and long-lasting solution for the island.